Deze Timur bes, afkomstig uit Nepal, wordt geoogst van kleine, endemische bomen van de soort Zanthoxylum armatum, die behoort tot de roestfamilie (Rustaceae). De boom groeit in het wild in het Mahabharatgebergte tussen de Terai- en Pahar-regio's, op hoogtes van meer dan 2000 meter.

Na de jaarlijkse oogst worden de timurbessen gedroogd en vervolgens met de hand gesorteerd. Vrouwen sorteren gemiddeld 5 kg bessen per dag. Met behulp van grote geweven schalen vindt het sorteerproces plaats in drie verschillende fasen: het verwijderen van takken en ander vreemd materiaal, het scheiden van de zwarte zaden van de vruchtwand en ten slotte het selecteren van de rijpste bessen op basis van hun kleur.

Timurbessen worden ook wel "grapefruitpeper" genoemd vanwege hun pittige smaak, maar ze worden soms ook wel "Timutpeper" genoemd.